Een oudere wijze beer in een dierentuin ergens in het buitenland verteld..
Op aanvraag van een verzorger mocht ik (wat jaren geleden) een consult dierencommunicatie en healing doen met een prachtige oude beer. Bijzonder! Deze beer had heel wat mensen zien voorbijkomen in alle jaren. En wist dus precies waar ze het over had.
Hieronder lees je een stukje uit het verslag van de telepathische communicatie met deze beer:
Beer weet gelijk dat ik via jou kom, en ze is erg op je gesteld.
Ze vind je aandacht leuk en prettig, vooral om gezien te worden als meer dan een gewone beer.
Want ze is ook echt speciaal.
Een krachtige energie en zelfbewustzijn zit in haar.
En een wijsheid.
Ze laat weten; ik was hier niet voor niets. Iemand moest het doen en ik werd het.
Zo kon ik dicht bij mensen zijn.
Dat is goed voor de mens.
We moeten ze een beetje helpen, weet je.
Ze kunnen het niet zonder ons.
Leven, nadenken, gelukkig zijn: Zonder ons dieren lukt dat niet.
Wij houden de energie hier goed op aarde.
We doen wanhopig ons best om onze taak te volbrengen maar jullie maken het ons wel moeilijk.
Dan heb ik het nog niet eens over wat jullie met de aarde doen maar meer over het zelf niet gelukkig zijn.
Het onbewust Zijn van veel mensen, dat stuit ons dieren tegen de borst.
Wat je van mij kunt leren is de power binnenin.
Dit zit in iedereen, ook in jullie mensen.
Maar jullie gebruiken hem zo weinig, die kracht.
Je bent zo weinig verbonden met deze kracht.
Jullie zoeken telkens naar iets buiten jezelf.
Maar daar zal je niets vinden wat in de buurt komt van het gevoel dat je hebt als je jezelf gevonden hebt. En jezelf lief hebt.
Dat is een grote dobber voor mensen, dat heb ik uitgebreid kunnen bestuderen afgelopen jaren.
Zelfs de kinderen zijn soms al verstoord.
Gehandicapte mensen, geestelijk gehandicapt, die zitten er vaak nog het dichtste bij, bij die power.
En andere mensen vinden hen juist zielig!
Dat vond ik de grootste ontdekking van de jaren.
Ik verbaas me erover dat jullie mensen zo anders waarnemen dan wij dieren.
Wij zien de ziel, het energieveld, de aura om ieder mens heen.
En zien veel meer als dat jullie blijkbaar doen.
Maar het gekke vind ik; het zit wel in jullie, deze mogelijkheid van kijken en waarnemen.
Waarom doen jullie dat niet?
Ik vind het verbazend dat mensen doen alsof gehandicapten gek zijn terwijl zij juist de meest pure vorm hebben vergeleken met andere mensen.
Het is de omgekeerde wereld.
Ik had soms hele uitwisselingen met ze, in energievorm dan hè.
Dat was dan even nodig.
En het was genieten.
Ik heb vaste bewonderaars/fans, wat dat betreft.
Er zijn dezelfde gehandicapte mensen die telkens terugkeren naar mij.
We hebben een contact, een verbond.
Ik vraag me soms wel eens af wie het gaat doen als ik er niet meer ben.
Ik houd me staande om zulke redenen.
En door de goede verzorging natuurlijk.
Want buiten was ik allang dood geweest.
Wat ook niet erg was geweest, maar ik had nu eenmaal mijn rol hier waardoor mijn leven anders is gelopen dan in het wild.
Ik vind het prima. Ik deed mijn ding en had mijn taak.
Dat heeft me gelukkig gemaakt.
