Diepe zielsconnectie tussen dier en mens

Dierenliefde

Het communiceren met dieren heeft me anders naar hen doen kijken. Er zit zoveel meer diepgang in een dier dan wij mensen over het algemeen denken. Ze ondersteunen ons, geven ons energie, spiegelen en nemen soms zelfs kwalen of ziektes van ons over. Veel dieren hebben een diepe zielsconnectie met hun mens.

Telepathie kun je ontwikkelen

Het leuke is dat iedereen deze manier van communiceren en het energetisch behandelen van nature in zich heeft. Je moet het alleen wel willen ontwikkelen. Sommige mensen noemen het een gave, maar daar is geen sprake van, vind ik. Wel is de een er beter in en meer getalenteerd dan de ander. Net als met andere vaardigheden. Het is een kwestie van trainen en doén om deze vaardigheden te onderhouden en te verbeteren.

Persoonlijke ontwikkeling included

Je ontkomt er niet aan om aan jezelf te werken, je emoties te herkennen en erkennen en je lichaam goed te voelen. Ik ben heel gemotiveerd om me te ontwikkelen op dit gebied. Ik leer nog iedere dag van dieren en ben benieuwd wat me nog te wachten staat. Ik laat me verrassen!

Mijn persoonlijke verhaal

Praten met een dier…als dat toch eens zou kunnen.

Ik had er wat voor over gehad om dit van jongs af aan te kunnen, maar helaas. Mijn ‘gaven’ zijn pas later ontwikkeld door heel intensief te werken, vooral aan mezelf. Als je eigen emoties niet kan of mag voelen dan kan je ze ook niet bij een dier herkennen of voelen. Een voorbeeld: Als je blokkades hebt op het thema ‘sterven’ dan kan je het dier ook niet bijstaan rondom zijn sterven. De informatie die een dierencommunicator krijgt heeft altijd te maken met het vermogen van de vertaler om niet te oordelen en open te staan voor, nou ja, eigenlijk alles.

Eerste Ervaring

Dieren hebben altijd al een belangrijke plaats ingenomen in mijn leven. Vooral voor paarden had ik als jong kind al een fascinatie die niemand kon plaatsen, zeker mijn arme ouders niet. Elke verjaardag of Sinterklaas was ik hevig teleurgesteld als ik weer geen pony had gekregen. Tot mijn grote blijdschap kwamen er toen ik wat ouder was toch pony’s en nog later een paard. Helaas raakte deze geblesseerd, een peesblessure. Een lange revalidatietijd en veel bezoekjes van de veearts volgden. Het bleek chronisch.

Op zoek naar antwoorden

Toen ik me ernstig afvroeg of mijn paard nog wilde leven of dat hij te veel pijn had, heb ik contact gezocht met de dierentolk Cecilia van der Drift. Heel bijzonder vond ik dat; een ‘telefoonlijn’ met mijn paard. Het paard was heel duidelijk; hij wilde blijven leven. Hij vond het niet erg om te sterven (zoals de meeste dieren) maar wilde nu nog niet gaan. En de pijn vond hij te overzien, het stoorde hem niet zo. Goed; hij bleef dus (en leefde nog 10 jaar lang en gelukkig;-). Aan het einde van het consult kon ik het toch niet laten; “maar…hoe werkt dit nou?” “Nou gewoon; door de lucht”, zei Cecilia.

En toen kon ik het zelf!

Toen ik hoorde dat je dit communiceren kon leren en ontwikkelen door een cursus te volgen was ik om. Dat wilde ik ook! Ik ging naar Petra van der Woude, een echte vakvrouw. Mijn andere paard moest een operatie ondergaan in een kliniek, ver van huis. Ik was gemotiveerd om het communiceren met dieren te leren voor de operatie. Ik wilde mijn paard inlichten en voorbereiden. Dat is helemaal gelukt door de cursus bij Petra. Ik kreeg de beginselen en oefende daarna fanatiek.

Van grote waarde bij de operatie

De operatie van mijn paard is heel goed gegaan. Ik had haar op het hart gedrukt om in de recovery-box, de bijkom-kamer, lang te blijven liggen. Dat alles daar veilig was en dat ze moest wachten tot ze helemaal helder was en dan pas moest opstaan. Het opstaan is een cruciaal moment waarop het fout kan gaan, er wordt dan wel eens iets gebroken. De arts vertelde later dat ze zich bijna zorgen maakten over hoe lang het paard bleef liggen in de recovery box maar dat ze toen ook rustig in één keer opstond zonder zwabberen. Ik was zo blij! Erg fijn dat ze wilde luisteren. Want voor een vluchtdier is het best veel gevraagd om op een vreemde plek te liggen. Verder kon ik elke dag even contact zoeken met haar en wat uitwisselen; steun voor het paard en voor mij. Bij het revalideren bleek het ook erg handig om te kunnen overleggen over wat het paard aan kon en hoe ze zich voelde.

Meer tools bij trauma

Het praten op zich was al fantastisch. Toch miste ik iets om de dieren nog meer te kunnen ondersteunen. Veel dieren bleken mentale problemen te hebben. Ik zocht iets extra’s om in te zetten bij blokkades, trauma’s, zieke of stervende dieren. Het energetisch behandelen, de healing, past hier perfect in. Ik heb veel verschillende opleidingen en cursussen hierin gedaan, gericht op mensen. Al ging ik het toepassen bij de dieren. Op mijn eigen manier is dit gegroeid en ontwikkeld.

Healing voor dieren a la Symone

Dit energetisch behandelen kan ter plaatse maar werkt net zo sterk op afstand. Ook dit gaat namelijk ‘via de lucht’. Een prachtige manier om dieren ( en mensen!) te ondersteunen. Met deze behandelingen heb ik al veel mooie en bijzondere dingen meegemaakt.

Meer ontspanning, meer zin in het leven, lichter, helderder, ruimte om gaves en talenten te ontwikkelen.

Door mijn goed ontwikkelde zesde zintuig komt er als dat nodig is aanvullende informatie die de healing richting geeft en ondersteund. Prachtig werk om te doen, ik hoop nog veel mensen en dieren te mogen ondersteunen!

Doorgeven van kennis; leuk!

Daar was het toen tijd voor; cursussen en workshops geven. En ik geniet er enorm van telkens weer een fijne groep mensen te begeleiden. De eerste stappen zetten, kennis maken met telepathie.

Het mooie is; ik hoef het niet alleen te doen. Al hun dieren doen mee, helpen mee! Ze vinden het meestal fantastisch dat hun mens wil leren om op hun manier met ze te communiceren.

Want voor dieren is telepathie volkomen normaal.

De toekomst

Ik geniet van de dieren van anderen en van mijn eigen dieren om me heen.

Van elke dag weer verschillende contacten hebben met dier en mens.

Van mensen mee nemen in de wereld van dierencommunicatie.

Van andere dierenliefhebbers
En verder wordt me vaak gevraagd; .. een boek?

Dat denk ik wel. Ooit.

Eerst maar lekker verder schrijven en posten op social media en de nieuwsbrief.

Zodat veel mensen ervan mee kunnen genieten, van de dieren. Hun liefde. Hun wijsheid.

Dieren zijn onze leraren wat mij betreft. Wat moeten we zonder ze!