Het verhaal van Tettero, geschreven door zijn eigenaresse:
Op 11 augustus 2022 overlijdt mijn geliefde, lieve, vrolijke en optimistische Friese paard Tettero. Na diverse onderzoeken in verband met zijn afnemende beweeglijkheid blijkt dat hij zeer ernstige spat met botwoekering aan beide spronggewrichten heeft.
Een gesprek met dierentolk Symone volgt – om Tettero te vertellen over wat er aan de hand is en hem mee te nemen in mijn besluit hem te laten inslapen.
Hij blijkt het allemaal al te weten. In dit gesprek toont hij zijn optimisme: “ik kijk altijd naar wat er nog wel kan” (een les waar ik als mens nog dagelijks aan denk). Tegelijkertijd heeft hij veel pijn en last en is hij opgelucht dat hij zijn aardse lichaam los mag laten.
Hij laat merken: “Ja, ik ben er aan toe, laat me maar, laat me maar los, want het is goed”. Hij laat zich helemaal zien: “Oh, van dit lichaam af zijn, wat een genot”.
Tettero heeft daarnaast een boodschap die verder gaat dan alleen zijn eigen mens. Hij vindt het belangrijk dat deze boodschap bij meer mensen bekend wordt, omdat hij niet het enige paard is met dit soort klachten. Hij vindt dat hier meer over verteld mag worden. Je kunt het bijna zien als een soort klokkenluiden.
Hij vraagt aan ons, nu hij de kans heeft om een stem te hebben: “Zorg dat meer mensen dit eigenlijk weten, want het is echt genetisch”.
Zo brengt hij het heel duidelijk: het is echt genetisch – dus dat het in sommige lijnen gefokt zit en, zo kijkt Tettero ernaar: “Dan ben je vol goede wil maar dan heb je dit lijf”, en daar zelf ook van balen.
Hij vraagt aan zijn mens om op haar eigen tijd zijn verhaal te delen. En nu, een jaar na zijn overlijden, is zijn mens zover dat het haar lukt erover te schrijven.
Hij vraagt echt aan haar: “Oh, eigenlijk moet de wereld dit gewoon weten, van let erop, let erop, let erop.” Hij laat merken dat er hele zwakke familielijnen, foklijnen zijn waar heel veel paarden, en mensen eigenlijk, niet een fijn leven door hebben. En dat dat eigenlijk is door de invloed van de mensen.
Als mens snap ik dit wel, want wij bepalen wie met wie paart, wat “mooi” is en welke veulentjes komen. Dat is al vele jaren zo en het wordt niet meer zelf geregeld door de natuur.
Tettero laat ook heel duidelijk zien dat het de invloed van de mens is die heeft gezorgd dat…
Hij laat zien: “Ik lijk heel groot, sterk en stoer maar het is breekbaar als glas, heel teer materiaal.” Tettero laat zien hoe de mens dat niet kan zien en niet kan weten vanaf de buitenkant en dat het vanaf de buitenkant voor de mens kan lijken alsof je een heel sterk paard hebt. Dan weet je als paard alleen maar zelf dat je dat lichaam van glas hebt, want de dierenarts kan met de röntgen of echo ook niet alles zien.
Tettero laat ons heel duidelijk blijken: “Ik ben niet de enige”. En eigenlijk vraagt hij: “Doe d’r wat aan, doe d’r wat aan”.
Daarom, een jaar na zijn overlijden, wil ik zijn stem en zijn boodschap laten horen. Niet om iemand iets te verwijten, want dat past helemaal niet bij Tettero – maar om ons als mensen bewust te zijn en te blijven van onze verantwoordelijkheid om het goede te blijven doen voor “onze” dieren.
