Merrie en veulen gingen uit elkaar. En ik werd gevraagd ze voor te bereiden. Mijn ervaring is dat zo’n scheiding heel vaak voor trauma’s zorgt. Met vervelende gevolgen zoals maagzweren, luchtzuigen, verlatingsangst. Stalondeugden of verlatingsangst kunnen in no-time ontwikkeld worden en blijven soms de rest van een leven invloed hebben.
Dus ging ik zorgvuldig te werk.
Ik maakte met beiden contact tijdens een consult op afstand.
Eerst met de merrie. Een echte moeder, een lieverd. Ze verzuchtte dat ze er wel aan toe was. Ze had het veulen veel gegeven en haar kracht was een beetje op. Ze was er wel aan toe om even bij te tanken zonder veulen. Het was een natuurlijke tijd voor het afspenen, zo voelde het voor haar.
Goh. Dat viel weer mee. Geen grote emoties of niet los kunnen laten, niets van dat alles. So far so good..
Gesprekspuntje twee; de trailer.
Ze ging beslist niet makkelijk op de trailer. Dus daar besteedde ik wat tijd aan. We gingen een filmpje bij langs van; makkelijk op de trailer, vol vertrouwen, je kunt het, enz. Plus de uitleg dat ze naar een goeie plek ging waar ze bij kon gaan tanken in alle rust. Er was ruimte voor haar angsten en twijfels, en ze kon ze achter zich laten. Zei ze. En ik hoopte met haar mee. Er kan namelijk ineens weer iets getriggerd worden zodra de trailer dichtbij is.
Toen het veulen.
Die kwam al behoorlijk zelfverzekerd over. Ook voor hem voelde het als iets natuurlijks om op eigen benen te staan. Ik kon hem vertellen dat hij met twee vrienden in de wei zou komen. Ze konden heerlijk gaan en staan waar ze wilden; een schuilstal met een groot stuk weiland, wat wil je als paard nog meer..
Tot slot kregen beide paarden healing ter ondersteuning. Nu de oude spanningen verwijderd werden kwam er genoeg ruimte om weer wat stress aan te kunnen. In plaats van dat de emmer over kon lopen was hij nu een stuk leger.
Het afspenen ging prima. De merrie wandelde zo de trailer op. Het veulen was even onrustig totdat er ander veulen bij hem in de wei kwam staan. Iedereen blij en tevreden. Het voelde licht en goed aan, toen ik energetisch meekeek. Zo’n afscheid gun je elke moeder en veulen. Hier werd een belangrijke hobbel genomen richting een gebalanceerd paardenleven.
Met dank aan de eigenaresse die deze mooie gelegenheid bood aan haar paarden.
Nb; natuurlijk zijn er nooit garanties dat het altijd zo soepeltjes gaat, er zijn meerdere factoren die meespelen.
