Inleiding

Het woord telepathie zegt veel mensen wel 'iets', maar toch ook weer niets. Wat houdt het telepathisch communiceren eigenlijk in? Wanneer komt het van pas? Wat heb ik er aan? Wat hebben mijn dieren er aan? Hoe gaat het te werk? Wat gebeurt er dan precies? Dergelijke vragen zullen bij vele van ons komen opborrelen wanneer het telepathisch communiceren aan de orde komt. En dat is op zich niet zo vreemd wanneer wij ons beseffen dat dit een geheel andere vorm van ons bestaan betreft. Een niet altijd even eenvoudige vorm omdat het niet direct tastbaar is. Wij mensen zijn door de jaren heen geworden wat wij zijn. Bezige beestjes die zichzelf soms de rust niet gunnen. Altijd redenerend, nadenkend en voortdurend (voor)oordelend. Dit alles heeft te maken met de samenleving vandaag de dag en met de daar bijbehorende overlevingsmechanismen. Ieder levend wezen op deze aardbol heeft instinctief de grootste drang om te overleven. Logisch anders zouden de prooien letterlijk voor het oprapen liggen! De drang om te overleven is de drang om te leven. Dit kun je bijvoorbeeld vergelijken met iemand die suïcidaal is. Een dergelijk persoon heeft de drang om te overleven verloren door bepaalde omstandigheden. Met als gevolg dat de drang om te leven hiermee ook verdwenen is. Wanneer je niet meer wilt leven zul je ook niet rennen voor je leven, want de drang om te overleven is er simpelweg niet meer. Zo zijn er van die mensen waarvan je steeds maar weer denkt; hoe is het toch mogelijk dat die zich er weer bovenop helpt of redt. Het is simpelweg de overlevingsdrang die hen stimuleert weer door te gaan of op te staan.

Ik heb zelf in de psychiatrie gewerkt en heb toen met deze drang geregeld te maken gehad. Enkele cliënten van mij waren dusdanig depressief dat er letterlijk niets meer uitkwam gedurende al vele jaren. Verschillende malen heb ik mijzelf afgevraagd waarom zij bijvoorbeeld niet suïcidaal waren. Als je niets meer hebt om voor te leven en er is niets dat je nog interesseert, waarom wil je hier dan nog zijn? Simpelweg; de drang om te overleven. Enerzijds zullen deze mensen echt wel eens denken aan een suïcide poging echter anderzijds is daar altijd weer de overlevingsdrang om hen er toch van te overtuigen door te gaan met overleven...

Die overlevingsdrang is er, zal er altijd zijn en kunnen we niet direct beïnvloeden; het is een cadeautje van moeder natuur die het aan ieder levend wezen meegeeft wanneer zij de aarde betreed. Dit simpelweg om het bestaan van ieder levend wezen in stand te houden.

Het is de drang om te overleven die ons er toe aan gezet heeft bepaalde vaardigheden uit te schakelen omdat ze gewoonweg niet meer passen in het overlevingsmechanisme van de mens, vandaag de dag. Hiermee doel ik op ons vermogen telepathisch te communiceren met alles wat leeft. Je zult wel gemerkt hebben dat de mens, vandaag de dag, erg sceptisch staat tegenover alles wat niet direct tastbaar is en bewezen kan worden met onderzoeken en cijfertjes. Daar hebben we geen tijd meer voor, of voorover en het voorkomt dat we uit een bepaalde realiteit stappen. Het is dan ook deze realiteit die onze ouders gebruikt hebben ons ervan te weerhouden deze vaardigheid te ontwikkelen, iets wat niemand hen kwalijk kan nemen, maar wat slechts een onderdeel is van de samenstelling van de samenleving.

Opvallend is dat er de laatste jaren een evolutie gaande is op het gebied van anders om gaan met dieren. Niet meer het drillen, dwingen en moeten. Er zijn steeds meer mensen die op zoek gaan naar een alternatieve manier van omgaan met hun dieren. Denk bijvoorbeeld aan 'paardenfluisteraars' (bijv. Monty Roberts, Emiel Voest, Pat Parelli). Alledrie hebben hun eigen systeem ontworpen op dit gebied en zijn hiermee bekend geworden omdat andere mensen zich sterk verbonden voelden met een dergelijk systeem en er de behoefte aan hadden dit zelf te gaan beheersen zodat zij dit kunnen meenemen in de communicatie met hun eigen dieren. Echter zijn dit voorbeelden van mensen die werken met lichaamstaal; ze hebben grote kennis over het dier en dan met name hetgeen wat het gedrag van het dier beïnvloed. Welke kant hij bijvoorbeeld op gaat en in welk tempo. Ook rangordebepalingen en dominantie spelen hierin een grote rol. Monty Roberts is beroemd geworden door zijn 'join up' methode die ontstaan is nadat hij verschillende malen voor een langere periode paarden in het wild heeft geobserveerd. Zo kwam hij erachter hoe deze dieren door middel van hun lichaamstaal met elkaar communiceren en wist dit te vertalen naar een lichaamstaal, met de daarbij behorende lichaamshouding(en), die bij de mens passen, maar die voor een paard op gelijkwaardig niveau kunnen worden beschouwd.

Het zijn allemaal stuk voor stuk geweldige methodes en ze hebben allemaal stuk voor stuk tussen veel mensen en dieren de afstand verkleint. Ze vertellen ons echter niet wat het dier nou daadwerkelijk voelt, denkt of wilt. Wat vindt ie nou eigenlijk van dat nieuwe speelkameraadje en wat vindt ie fijn om te doen? Wat vind het dier van zijn leven? Wat vind het dier van zijn baas? Wat ontbreekt er in zijn leven? Of waarom plast mijn dier in huis? Dergelijke vragen zullen menig dierenvriend zichzelf geregeld stellen, er komt alleen nooit een antwoord; althans dat denken we, daar gaan we vanuit. Ook ik was zo'n dierenvriend die zich erg vaak afvroeg wat er in het koppie van mijn dieren omging. Ik ervaarde het al mijn hele leven als een sterk gemis niet op dit niveau met dieren te kunnen communiceren. Ik was dan ook blij verrast toen ik op internet stuitte op een site die het telepathisch communiceren met dieren betrof. Toen ik de verhalen las voelde ik in eerste instantie een enorm gevoel van blijdschap opkomen. Dit was waar ik al mijn hele leven op had gewacht en wat ik altijd als een sterk gemis had ervaren. Ik surfde van site naar site en werd steeds enthousiaster en gelukkiger met dit nieuwe gegeven. Dit moest ik ook leren!

Achteraf lig je dan in je bed en ga je redeneren. Het is het stukje denkende mens dat je er dan van probeert te overtuigen dat het allemaal niets anders dan onzin kan zijn en je verzint voor jezelf de meest vreemde argumenten hiervoor. Sceptisch werd ik hierdoor, erg sceptisch zelfs, maar het zou toch gigantisch zijn als het wél zou kunnen. Wat mij uiteindelijk over de streep heeft gehaald zijn de feiten dat het niets te maken heeft met een bepaalde bijzondere gave die slechts enkele individuen bezitten, maar dat het wederom een geschenk is van moeder natuur wat ieder levend wezen mee krijgt bij zijn geboorte. Het is het vermogen telepathisch te kunnen communiceren met alles wat leeft. Het is ons echter 'afgeleerd'. Op zich niet zo vreemd, want wij mensen kunnen immers praten en daar onze gevoelens, emoties en gedachten mee uiten. Het heeft dus geen zin om deze intuïtieve spier te ontwikkelen als het de dag van vandaag niet meer nodig is. Het zijn dan ook de kleine kinderen die het vermogen nog bewust beheersen, maar waarbij het uitgeschakeld wordt zodra ze gaan praten. Het is een spier die warm gehouden moet worden, maar die bij uitschakeling wel weer geactiveerd kan worden. Er moet ons alleen wel uitgelegd worden hoe!

Mijn interesse bleef en de behoefte om uitleg betreffende hetgeen groeide sterk. Daar ik op dat moment niet de financiële middelen had een cursus te volgen en ik toch wel erg ongeduldig werd, bestelde ik een boek van een beroemde Amerikaanse animal communicator; Carol Gurney. Ik was mezelf ervan bewust hetgeen waarschijnlijk niet uit een boekje te kunnen leren, maar het was een begin! Niet lang daarna vond ik een cursus die binnen mijn financiële plaatje paste en ik schreef mijzelf in.

Na afloop van de cursus was mijn gevoel sterker dan ooit; hier moest ik mee doorgaan! En ermee doorgaan betekende vooral oefenen, heel veel oefenen. Dat brengt mij tevens bij de reden dat ik deze site ben gaan ontwerpen. Ben jij net zo sceptisch als ik was in het begin, maar vraag je jezelf toch ook wel af wat je dier nou eigenlijk denkt, voelt etc. waag dan eens de gok en wellicht levert het je net zo veel op als het mij nog dagelijks doet!!!

Mocht je dus geïnteresseerd zijn surf dan even naar 'consult' en meldt je dier aan voor een afspraak!