Nieuws:
Communiceren-
Bowie is een kruising tussen een Yorksterriër en nog wat.
Omdat ik in korte tijd 2
honden heb moeten laten inslapen gunde ik daarvoor een andere hond weer een leuk
gezinnetje.
Ik had nog 5 honden maar er was nog plaats genoeg.
Bowie kreeg ik toen
hij een half jaar oud was.
Ik vond hem op marktplaats.
Ik weet dat dit geen plek is
om een hond te zoeken, maar daar staan meestal de afgedankte honden op die ik juist
wel een plekje gun.
Bowie heette toen nog Toettie.
Ik vond die naam niet bij hem passen
en besloot hem anders te noemen waar hij vanaf dag 1 al goed op reageerde.
Hij zou
niet om kunnen gaan met de andere hond die dat gezin toen had.
Zijn eigenwijze snuit
op de foto trok me toen al aan.
Toen ze hem kwamen brengen leek er geen vuiltje aan
de lucht.
Hij leek erg sociaal en zocht al meteen contact met mij.
Een kleine week
later begon Bowie een vals gedrag te vertonen.
Hij moest weinig van mij hebben en
beet me waar hij kon en wilde, tot bloedens toe.
Echt vals was hij.
Tegen andere mensen
was hij wel lief en zocht hij aandacht.
Ik heb van alles geprobeerd om dit gedrag
te veranderen.
Mopperen, negeren, wel corrigeren, niet corrigeren.
Ik was ten einde
raad.
Niets hielp, en ik was erg teleurgesteld, want ik wilde hem zooooveel liefde
geven.
Maar hij wilde dat van mij niet ontvangen.
Ik weet van het bestaan af dat er
mensen zijn die met dieren kunnen communiceren.
Het lukt mij ook soms, maar dan met
kleinere dingen.
Ik besloot om daarin hulp te zoeken en kwam op de site van Monique
terecht.
Baat het niet dan schaad het niet.
Het verslag van het consult van Bowie heeft
mij versteld doen staan.
Ik wist dat het diertje een nare ervaring moest hebben gehad
maar het was zijn hele basis wat er ontbrak.
Kinderen die met ballen op hem gooiden
en dat grappig vonden, veel opgesloten zitten, weinig tot geen eten krijgen.
Och arm
diertje.
Omdat ik dat wist ben ik anders met Bowie om kunnen gaan.
Ik liet hem in zijn
waarde en liet hem met rust.
Niet meer dwingen om aandacht van hem te krijgen.
Als
snel ging het een stuk beter.
Van elke dag bijten ging het al na 2 keer in de week.
Elke
week merk ik dat het beter gaat tussen ons.
Het is nu al zelfs zo dat hij bij me op
de bank springt en aandacht vraagt.
Bijten is er bijna niet meer bij.
Laatst hapte
hij nog naar me, maar hij schrok er zelf van en corrigeerde zichzelf snel.
Gisteren
kon ik hem zelfs borstelen tegen zijn wil in.
Ik voelde hem twijfelen, zal ik bijten
of niet.
Hij koos ervoor om het niet te doen.
Een geweldige vooruitgang
Dat zat er een
3 maanden geleden niet in.
Ik ben zo blij met deze zeer grote vooruitgang op korte
tijd.
We zijn er nog niet helemaal maar ik ben nu al zeer tevreden.
Vanmorgen ben ik
voor het eerst met hem naar het dorp geweest.
Hij deed het supergoed.
Was nieuwsgierig
naar alles wat er bewoog en zocht zelfs aandacht of bescherming bij me.
We gaan nu
“gewoon “ met elkaar om, zoals een bazinnetje en haar hond met elkaar om horen te
gaan.
Ik kan hem corrigeren zonder dat hij zich aangevallen voelt en weer gaat bijten.
Ook
naar de andere dieren toe is hij een stuk toleranter.
Wel is hij nog jaloers op de
andere dieren als die bij me komen en Bowie zit bij mij maar ik ben er van overtuigd
dat dat ook zal veranderen na verloop van tijd.
En i.p.v. te bijten loopt hij dan
weg.
Dat vind ik goed gedrag en ik laat hem dat ook doen voorlopig.
Hele kleine kinderen
vind hij nog steeds maar niets,wat ook logisch is.
Maar ook hier zondert hij zich
af i.p.v. te gaan bijten.
Hartstikke goed van hem.
Dagelijks geef ik hem dan ook complimentjes
dat hij het zo goed doet.
Ik noem hem zelfs super Bowie!
Ik ben Monique zeer dankbaar
dat ze ons zo goed heeft kunnen helpen.
Alleen was me dit niet gelukt en zeker niet
in zo’n korte periode.
Zelf zou nog veel meer neer willen zetten maar dan word het
meer een boek dan een kort stukje.
Ik vind het geweldig dat er mensen zijn die zich
zo inzetten voor mens en dier.
Monique, dankjewel, namens mij en Bowie.
Marjon
